sadly
posted on 06 Jun 2006 17:28 by sandnykooมาอีกแล้ว แนนกู่เปิดโหมดเศร้าอีกแล้ว...เฮ้ออ ชีวิต ทำไมความแน่นอนมันคือความไม่แน่นอนแบบนี้น้า เศร้าวุ้ย
ตอนนี้จะว่ามันโอ มันก็คงโอมั้ง..หลายอย่างที่กำลังเปลี่ยนไปทำให้เรารู้สึกน้ำตาจะตกอีกแล้ว...อย่าเพิ่งเลยนะ ถ้าคิดจะเปลี่ยนไปจริงๆ บอกกันก่อนเถอะ เราทำใจไม่ทัน
555 พิมพ์แบบนี้เหมือนคนมีแฟนอีกแล้ว ไม่รู้สิ...บางทีมันก็พูดยากอ่ะนะ เรารู้สึกยังไงมีแต่ตัวเราที่รู้ บอกไปเค้าก็ไม่เข้าใจหรอก..เพื่อน คำๆนี้มีค่าเสมอ
ไม่อยากจะคิดมากเลย ให้ตายเถอะ ตอนนี้ถ้าใครมาชวนคุยเรื่องจิน เมะ เรื่องนู้นเรื่องนี้ เราคงรู้สึกสบายใจที่จะคุย โอ๊ยยย ทำไมมันต้องใกล้ๆกลับเข้าโหมดเดิมด้วยฟะ....เปลี่ยนโหมดๆ
พูดถึงอีกเรื่องที่พอจะทำให้หลั่นล้าได้ ก็มหาลัยล่ะมั้ง....แม่ดูโอขึ้นกับมหาลัยเรา หลังจากที่ใครต่อหลายคนพูดว่า ที่นี่มันดีนะ อิอิ ดีไม่ดีก็ค่าเทอมแพงล่ะว้า ....5555 เกี่ยวกันมั้ย...แต่ก็ดีใจ เท่าที่ได้คยกับรุ่นพี่และ รุ่นเพื่อนบางคน ก็ทำให้รู้สึกว่า มันก็อบอุ่นดีแหละ อิอิ รักสถาบัน...
ช่วงนี้ก็ยังรักจินเมะมากเหมือนเดิม ไม่รู้นะ มันเป็นความรู้สึกชื่นใจเล็กๆ...ช่วยรักกันไปตลอด(กาล)ทีเถอะ เรารอเชียร์อยู่จริงๆนะเฟ้ย ไอ้คุณลูกชาย ลูกสะใภ้
เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เมะไปเต้นกับมะพี ชิชระ....อยากคว้าตัวมาตีๆๆนัก เด็กบ้าไรไม่รู้ น่ารักน่าหยิกดีแท้....รักนะ คาเมะจัง (ของจิน)..แอบดีใจทีได้ยินมาว่า เมะไปเต้นในรายการตามใบสั่ง กรี๊ดดดดด ดีใจ....ว่าแต่ คุณลุงจอห์นนี่แก "พีเมะ" ปะเนี่ย?? งื่อออ ชอบจับ จินเมะแยกกัน
เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว ลากแม่ไปซื้อกระเป๋ากับรองเท้าได้สำเร็จ เซ็งจิตอย่างแรงที่ได้รองเท้าขาวคาดเขียวของ Reeboxมารู้งี้ถามพี่ๆก่อนก็ดี สีขาวมันจืดไป ไหนๆก็ตั้ง 1880 น่าจะเอาสีๆมาเนอะ หงุดหงิดๆ...แต่ไม่อยากบอกว่ากระเป๋า เท่ห์มาก แมนอย่างแรง 555 โดนใจๆ ขอบคุณหม่ามี๊กับพี่ 2ออที่สุดเล้ยยย จุ๊บๆ
พร่ำมาเยอะแล้ว ไม่อยากบอกเลยว่ามันทำให้รู้สึกดีขึ้นจริงๆ...เฮ้อออออ แต่เมื่อตอนกลางวัน แซดจริงๆนะทำไงดีๆ ไม่อยากกลับไปเศร้าแบบนั้นอีกแล้ว ใครก็ได้ช่วยที...ฮืออออ
พอๆๆ น้ำตาพาลจะไหล...เอาเป็นว่า เราก็ขอให้เพื่อนๆเรา คนที่เกี่ยวข้องกับเราทุกคนมีความสุขนะ เรายังอยากมีความสุขเลย คนอื่นก็คงเหมือนกัน...อย่าทำร้ายใคร เพราะเราเองยังไม่อยากให้ใครมาทำร้ายเลย....แซดลี่เน๊...